Til Nönnu.
Því ég er ekki ennþá búin að skrifa henni bréf:)
Jólafríið er búið að vera snilld. Ég er búin að sofa, horfa á sjónvarpið, sofa, borða, horfa á sjónvarpið og sofa. Svo fullkomnaði ég alltsaman áðan með því að fara í fjallið. Það var snilld. Ótrúlega gaman. Heiðskírt, frábært færi, engar raðir í lyfturnar og bara snilld. Og ég náði að íta litlu frænku minni úr stólalyftunni og ekki detta sjálf i leiðinni. Gott með mig. Ég ætla klárlega aftur í fyrramálið. Þó það sé Gamlársdagur og það væri sniðugt að sofa. Svefn er seinnitímavandamál. Og ég er ekki búin að opna skólabók, hef ekki einusinni snert stetoscopið mitt eða tekið blóð úr neinum. Fullkomin afslöppun og engin læknanemahugsunarháttur í gangi.

2009 var frábært ár.
- Ég kláraði fyrsta árið mitt í læknisfræði og er á barmi þess að klára þriðju önnina mína án nokkurra hrakfara. Ég er ennþá hissa yfir því hvað ég get elskað bekkinn minn meira og meira með hverri vikunni, hverju djamminu og hverju prófinu. Þau eru frábær. Við erum frábær. Ég er svo sannarlega á réttum stað í lífinu.
- Sigrún og Rúnar giftu sig í sumar og sá dagur, og dagarnir á undan, eru orðnir hluti af uppáhalds dögunum mínum á allri ævinni. Ég hef heldur aldrei séð jafn fallega manneskju og Sigrúnu á þessum degi. Þetta var svo gaman og þau eru svo yndisleg:)
- Þriðja sumarið í röð vann/bjó ég á tjaldstæðinu við Hamra og vann í Útilífsskólanum og fannst ennþá jafn ótrúlega skemmtilegt og síðustu ár, enda ekki annað hægt þegar allir samstarfs, yfir og undirmenn eru svona frábærir og þegar við öll systkinin vinnum á sama stað. Ég held líka að ég hafi sett persónulegt met bæði í marblettafjölda og fjölda stunda ofaní tjörnunum á tjaldó. Good times.
- Í janúar tók ég við lítilli skátasveit sem hefur ekki gert neitt annað en að stækka og dafna. Í haust slóst María í för með mér og sé ég sko ekki eftir því að hafa tekið við litlu sætu Rauðskinnunum mínum.
- Já alveg rétt. Ég fór líka á skátanámskeiðið Gilwell. Síðan þá hefur námskeiðið verið blanda af himnaríki og helvíti, en þó meira himnaríki held ég.
- Í júní varð ég árs stúdent úr MA og þá var sko kátt í höllinni. Verulega kátt.
Ásamt þessum góðu stundum lullaði annað frábært memm sem hjálpaði árinu að verða toppár:)
Ég býst svo fastlega við því að 2010 verði annað toppár, sé ekkert nema góða hluti og gleði framundan! Reyndar leynist smá tár, sviti, stress og bugun undir yfirborðinu en það fylgir núbara læknanáminu...

...og ég er byrjuð að hlusta á jólalög. Ég ætti að skammast mín. En ég hlusta bara í laumi, þegar enginn sér. Þá telst það ekki með. Þetta er svona svipað lögmál og með nammi. Ef enginn sá mann borða nammið þá telst það ekki með. Ég er algjörlega sannfærð um það!

Þessi skrif eru tileinkuð elsku Nönnu sem flúði land fyrir bráðum ári síðan.

Ég er að lesa (ath lesa í þetta skiptið, ekki skoða) bók um CBT. Eða "Using Cognitive Behavioural Therapy in General Practice - The 10 Minute Consultation", fyrir ykkur sem finnst áhugavert að vita nákvæmlega hvað ég er að lesa. Þetta er ekki fml bók eins og ég var búin að ákveða í gær. Í raun er þetta mjög góð bók. Við erum að spá í að fara að nota CBT á okkur sjálf. Og kannski ég noti þetta líka á grunlausa vini mína. Það er góð hugmynd. Þá mun ég mögulega ekki líta út eins og asnaprik í næstu viku þegar ég fer að tala við sjúklinga og horfa á samtalið á vídjó á eftir. Vídjó. Það á að taka þetta uppá vídjó. Díses kræst. Alvöru!
Svo er líka PBL í næstu viku, sem lesist á góðri íslensku sem "House-leikur" (House as in the TV show). Það verður 'sm!

Ég er orðin fræg. Myndavélarnar elta mig útum allt. Þær eltu mig á hótel Nordica fyrir rúmri viku og í fyrradag á McDonalds. Fyrir það er ég mjög þakklát. Ehe. Svo var líka myndavél að snuðra í kringum mig á 1.hæð Læknagarðs um daginn. Þetta er eitt stórt samsæri!
 
Þetta eru ekki jafn áhugaverð skrif og þau áttu að vera. Líf mitt er miklu meira spennandi en þetta gefur til kynna. FML hefur staðfest það. Sorry Nanna. En þetta verður að duga í bili þar sem ég er alveg að missa af strætó.

Það er komið sumar og mikið óskaplega er það gaman. Sólin skín, ég er búin með eitt ár í læknisfræði og ég náði öllu (þó útlitið hafi verið mj. svart á tímabili), og held ég slefi yfir 8 í meðaleinkunn. Nice. Mission accomplished! Just 5 years to go. Ég er búin að fara í leiseraðgerð og er komin með sjón. Ég sé. Það er awesome. Ég er komin norður úr megabussy lífinu á suðvesturhorninu og byrjuð að vinna á tjaldó og í útó og það er alveg óskaplega þægilegt. Þekki allt og alla og kann rútínuna, ég get ekki ímyndað mér betri sumarvinnu. (Nema eftir nokkur ár þegar ég ætla að vera aðstoðarlæknir á héraði og þéna vangefið mikið.) Sat úti í glampandi sólinni í allan dag, poppaði popp og grillaði smörrebröd yfir eldi og fékk borgað fyrir. Ekki slæmt - ekki slæmt. Ég fer heim á kvöldin og fæ ekki samviskubit þó ég sé ekki að læra. Og það er ekki nema rétt rúm vika í júbileringu - hvað ég hlakka mikið til! Bekkjargrill -  útilega -  þynnkudagur - MA hátíð í Höllinni. Skothelt plan.
Svo ofan á allt þetta er ég komin í næst síðasta borðið í Theme Hospital, lífið gæti varla verið betra;)

Out.

Ég er með með plan.
Skóli og nám fær ekki að vera með í planinu því þá verður það ekki jafn skemmtilegt.

Í kvöld: Rif og maís og kók og landsleikur og Bráðavaktin.
Á morgun: Baka köku og borða sveittan mat og búa til heilaköku sem verður kúl. Og já, Inga kemur í bæinn:D
Á hinn: Tennis með bekknum og meira af stórskemmtilegum hlutum. Partí? Og já - kökuboð í skólanum.
Daginn eftir hinn: IKEA shopping trip og dinner í Skipholti a la Sigrún:)
Daginn eftir daginn eftir hinn: Road trip norður á land með Ingu og Co.
Páskafríííí

Gallalaust plan. Yndislegt.
Ich freue mich!

Ég er letihaugur þessar vikurnar. Hef varla tekið upp skólabók síðan við kláruðum höfuð og háls fyrir rúmum mánuði síðan og verið góður vinur bakkusar þessar vikur. Stórt klapp fyrir því. Og núna er ég að átta mig á raunveruleikanum. Það eru tvær vikur í pálmasunnudag og svo er nú bara ekkert það langt í prófin eftir það. Sæll! Og ég kann ekki snafs í frumó eða eðlisfræði eða neinu. Jú - ok, ég kann eitthvað í samskiptafræði, en það er líka bara eiginlega gefið fag. Talandi um samskiptafræði, vorum með fyrirlestur um óhefðbundnar lækningar um daginn og rúlluðum sko upp bröndurunum. Eins og með því að varpa upp spurningu um gallana við óhefðbundna meðferð og skreyta þá glæru með bleikum snjógöllum. Hehe. Gaman að fara í svefngalsa kvöldið fyrir þegar maður er að renna yfir glærurnar í síðasta sinn;) Stórgaman!

Enjá. Stefnan er tekin á lesstofuna ekki seinna en kl.10:00 næsta mánudagsmorgun! Og hananú. Svona líka í tilefni af því að ég er að fara með Rauðskinnurnar mínar í útilegu í Hverahlíð næstu helgi (skála sem ég hef aldrei séð og veit mest lítið um - score;)) og hef því engan tíma þá fyrir lærdóm.

 

Ég fór í endajaxlatöku í gær. Það átti bara að taka neðri tvo en fyrst ég var þarna ákvað kallinn að rífa þá bara alla fjóra úr. Og tvöfalda reikninginn í leiðinni. Takk kærlega fyrir það. En já vá, þetta var spes. Að vera svona rosalega deyfður í neðri og efri kjálkanum eða ætti ég að segja maxillunni og mandibulunni;) Fyndið - þegar kjálkaskurðlæknirinn minn var að deyfa mandibulartaugina fann ég alveg hvernig deyfingin dreyfðist út eftir því hvernig taugin liggur. Gaman gaman! Gærdagurinn var ekki sá allra skemmtilegasti. Ég bruddi stera og sýklalyf og parkodín og bara name it. Og já - slefaði blóði fyrstu klukkutímana án þess að taka einusinni eftir því. Það var stórskemmtilegt þegar mamma benti mér á það. En ég er skömminni skárri í dag, alls ekkert eins og hamstur og ekki með neitt mar! Score. Þannig að ég bara sló til og skellti mér á Skátaþing í morgun og sat þar í 9 klst. Ég er á báðum áttum hvort það var góð hugmynd hjá mér;)

 

Það er leiðinlegt að lifa á fljótandi fæði. Sérstaklega þar sem ég sá ekkert nema matarauglýsingar í sjónvarpinu í gærkvöldi.

 

Eitt enn sem ég verð að koma að. Á sama tíma og ég fór í endajaxlatökuna fór önnur kona líka í endajaxlatöku hjá sama skurðlækni - sem væri ekki frásögum færandi nema það að hún hét líka Kolfinna. Og meira að segja Kolfinna Snæbjörg! Ég vil meina að þetta sé í fyrsta sinn sem ég hitti einhvern á förnum vegi sem heitir líka Kolfinna. Skemmtilegt:) Enda spjölluðum við ofsa mikið um þetta, gaman af því.

 

Það er svo alltof stutt í páska og próf. Hvernig fer tíminn að því að líða svona hratt? Hvernig get ég verið að klára fyrsta árið í læknisfræði svona alltíeinu og verið að fara að júbilera eftir 3 mánuði? Og já, hvernig stendur á því að eftir mánuð verð ég orðin 21 árs!

 

Sæll!

Í gær svaf ég til hádegis. Svo var ég svona klst að koma mér frammúr og í sturtu. Svo horfði ég á Grey's. Svo komu mamma og Erlendur heim með bolludagsbollur sem ég borðaði af mikilli ánægju. Svo horfði ég meira á Grey's og fór á facebook. Svo var komið kvöld og svo fór ég að sofa.
Í morgun svaf ég til 11. Svo fór ég í skólann klukkan tólf og heimsótti lesstofuna í fyrsta sinn síðan aðfaranótt síðasta þriðjudags. Þar mætti ég risastórum rauðum doðranti og öðrum gulum doðranti ofaná. Sá síðarnefndi var svo ég gæti gengið áður en ég færi að hlaupa. Mikið hlakka ég til að renna yfir þessa tvo doðranta ásamt öllu hinu lesefni vorsins. En það er klárlega seinnitímavandamál. Ég fór í tíma klukkan eitt. Á dagskrá var frumuhimnan og lögmál Mendels. Basics. Við erum með öðrum hóp á þessu námskeiði. Nefni engin nöfn. Þessi hópur sem er með okkur er áhugaverður fyrir margar sakir. Aldursdreifingin er mjög mikil og svo dettur þeim í hug að spurja um ótrúlegustu hluti. Til dæmis var einn í gær sem hafði aldrei heyrt um Gregor Mendel. Afsakið ef ég hljóma hrokafull, en er það hægt? Inga og aðrir sem voru ekki á náttúrufræðibraut, plís segið mér að þú vitir hver Gregor Mendel er! Svo komu fleiri álíka góðar spurningar í dag. "Hvað eru van der Waahls kraftar?" - ok. Þetta gæti hljómað flókið en ef þú hefur tekið basic efnafræði, hvort sem það er í menntó eða háskóla, þá ætti þetta ekki að vefjast fyrir þér. Svo það allra besta: "Hvernig segir maður fosfórlípíð (e.phosphorelipide) á ensku". Það var roooosalega góð spurning, not.
Svo var skólinn búinn og við Hildur tókum strætó heim kl.16. Svo er ég búin að gera ekkert, sem er sweeeeet.

Nei, ég vil ekki ljúga, ég er búin að heyra fleiri kossasögur frá því á föstudaginn;)
Djöfull er lífið sweet og áhyggjulaust þessa dagana:D


One Tree Hill er að byrja....

ég er búin að gera plan fyrir daginn í dag.

x vera komin í skólann fyrir 9:30
x lesa um bein cranium, himnur, sinusa og æðar
lesa um hálsinn: vöðvar, æðar og taugar
löns kl.12:30-13:30
lesa um andlit: vöðva, æðar og taugar
kaffitími í gula sófanum uppúr 15
lesa um fossur og hluti sem ég fatta í kaffitímanum að ég kann ekki
umræðustund með team tellow í gula sófanum frá svona 18 til 20, plús dinner
panikk lestur frá svona yfir allt efni dagsins þar sem ég hef áttað mig á því að ég er bara búin að hanga á facebook í dag en ekki læra neitt. þetta mun standa frá lokum umræðutímans til svona 23
skutla theó heim, horfa á einn gossip girl og vera farin að sofa fyrir miðnætti

þetta er skothelt. getur ekki klikkað

ég hlakka til að eignast aftur líf í næstu viku.

Mikið óskaplega er fyndið að hlusta á einhvern reyna að spila eina "rödd" lagsins Canon á gítar og flauta hina með. Takk elsku besti Snæbjörn fyrir að reyna þetta. Þú hefur lengt líf mitt um marga daga með því að valda þessum óskaplega mikla hlátri;)

Loksins, loksins, loksins. Oft hvarflaði það að mér að þetta yrði mitt síðasta og ji hvað ég var oft viss um að meika það ekki lengur. En. Ég þraukaði og er búin með mína fyrstu próftíð í háskólanum. Og þá allra, allra, allra erfiðustu. Og vá! Ég held, án alls djóks, að síðustu 2 mánuðina hafi ég setið og lært lengur heldur en samtals alla æfina. En þetta var nú samt alveg lúmskt gaman svona eftirá. Sérstaklega kvöldstundirnar þegar við Theó, Hera, Hildur og Ásgerður sátum í gula ógeðslega sófanum og hlógum um leið og við hlýddum okkur yfir:)

Allavega. Ég er komin heim til Akureyrar. Núna samt veit ég ekki hvort "heim" er rétta orðið. Það er samt ekki rangt, en samt ekki alveg rétt. Heim er líka í Reykjavík. Þó að það sé skrítið að segja það. Ég er svogottsem bara búin að liggja í sófanum og horfa á Grey's síðan ég kom norður í gær. Og ég get ekki alveg hugsað mér að gera eitthvað annað í dag heldur en það. Ég er svo ótrúlega mikið þreytt og sjitt, eigum við eitthvað að ræða þessa strengi sem ég er með í öllum líkamanum? Öllum. Það að burðast með 26 kíló plús fullt af jólapökkum og litlum töskum í gegnum snjóskaflana frá langtímabílastæðinu við Reykjavíkurflugvöll að flugvallarhúsinu var greinilega of mikið fyrir mig, enda hef ég ekki gefið mér tíma til að hreyfa mig eitthvað af ráði síðan við byrjuðum í anatómíunni. Svo var skert afl hægri handar minnar (vegna ótrúelga þungu hurðarinnar á Hverfis) ekkert að hjálpa.

Jólaglögg/próflökadjamm lækna- og tannlæknadeildarinnar var útá Nesi á föstudaginn og ég er ekki frá því að þetta kvöld hafi toppað öll önnur kvöld haustsins. Eða var allavega mjög nálægt því. Þrátt fyrir sársaukafullan endi (takk ibufen og ísmolar). Ég skemmti mér svo ótrúlega mikið og ég held að ég hafi ekki verið svona drukkin síðan á ágústkvöldinu skemmtilega í Skútagilinu;) Takk innilega fyrir kvöldið kæru bekkjarfélagar. Þið eruð best:)

Ég og Snæbjörn Hersir fórum í ríkið í gær. Svo fórum við líka í Súper og svo skutlaði ég Auðuni á djammið. Mikið er lífið utan Læknagarðs fjölbreytt og skemmtilegt;) Það verður einmitt svo gaman að vera ekki á Læknagarði næstu 3 vikurnar. Og svo eru jólin alltíeinu alveg að koma. Og það er svo gaman. Ég elska jólin.

Ég ætla að fara að kaupa jólatré og halda svo áfram að horfa á Grey's. (Engar áhyggjur Inga, það er ennþá nóg eftir;)) Ljúfa líf!

Mér er ennþá smá illt í kringum augun. Samt eru liðnir alveg 8 tímar frá því að ég stóð upp frá smásjánni, þá eftir rúmra fjögurra tíma setu við hana. Það finnst mér ósanngjarnt.
Mér er illa við sneiðina úr hársverðinum. Gaurinn sem átti mína sneið var augljóslega ekki með hár, og heldur ekki svitakirtla. Sem virkar ekki, en þannig var þetta nú bara samt. Ég fór í fýlu við þá sneið.
Ég hinsvegar diggaði sneiðina sem sýndi fituvef. Hann æpir á mann að hann sé fituvefur, jafnvel þó maður hafi aldrei séð fituvef áður. Svo diggaði ég líka vöðvaslagæðina. Því ég sá lamina elastica interna OG externa. Score.

Ég hef ekkert að segja. Nema námstengt. Það hefur antilæknafólkið sem ég hef hitt síðustu daga væntanlega tekið eftir. Ég bara sit og reyni að halda kjafti, reyni að segja ekki frá því hvað mér finnst gaman að kunna núna alla vöðvana í leggnum eða hvað mér finnst gaman að horfa á lærisneiðar, fille og lundir í kjötborðinu núna. Eða spurja hvort það viti að vitlausabeinið sé í rauninni ekki til, hvort það sé með palmaris longus eða hvort ég megi tékka á því hvort það sé með vökva í hnéliðnum. Fólki á það nefnilega til að þykja svona hlutir mjög óáhugaverðir og vægast sagt leiðinlegir. Þessvegna vil ég skila sérstökum þökkum til elsku bestu Ingu sem er komin heim og gaf mér saltpillur. Hún hefur sagt mér oftar en einu sinni, svona til hughreystingar, að henni finnist þetta mjög áhugavert, þó hún skilji ekki mikið af því sem ég er að segja. Það var nú gott að heyra. Vertu viðbúin, þetta á allt eftir að dembast á þig þegar ég kem norður;)

Akureyri - 19 dagar:)
Þetta er allt að koma, vá ég hlakka svo til!

GN. Kolfinna.